انم (ریشه): تفاوت میان نسخه‌ها

از قرآن پدیا
(صفحه‌ای تازه حاوی «'''ریشه «انم»''' (ˀNM)؛ خلق، جن و انس. از این ریشه، واژه «أنام» تنها یک بار در قرآن کاربرد یافته است. == معنای لغوی == اَنَام: خلق. جنّ و انس. مطلق خلق اعمّ از جنّ و انس (قاموس) «وَ الْأَرْضَ وَضَعَها لِلْأَنامِ‏» (رحمن: 10). در مجمع البيان، انسانها معنى ك...» ایجاد کرد)
 
خط ۴۴: خط ۴۴:
|
|
|}
|}


== منابع ==
== منابع ==

نسخهٔ ‏۲۷ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۱۴

ریشه «انم» (ˀNM)؛ خلق، جن و انس. از این ریشه، واژه «أنام» تنها یک بار در قرآن کاربرد یافته است.

معنای لغوی

اَنَام: خلق. جنّ و انس. مطلق خلق اعمّ از جنّ و انس (قاموس) «وَ الْأَرْضَ وَضَعَها لِلْأَنامِ‏» (رحمن: 10). در مجمع البيان، انسانها معنى كرده و در كشاف مطلق آنچه در روى زمين از جنبندگان است، گفته. ناگفته نماند اين كلمه فقط يكبار در قرآن آمده و چون سوره رحمن در باره جنّ و انس‏ است، احتمال قوى آنست كه مطلق جنّ و انس مراد باشد (قاموس قرآن، ج1، ص133).

ساخت‌های صرفی در قرآن

أنام (اسم): 1 بار

ریشه‌شناسی

زبان لفظ لفظ با آوانویسی عربی معنای انگلیسی معنای فارسی توضیح منبع
قرآن أنام أنام أنام أَنَام: خلق- «وَ الْأَرْضَ وَضَعَها لِلْأَنامِ‏» رحمن: 10 قاموس قرآن، ج‏1، ص: 133
آفروآسیایی *nam- نم man مرد
سامی *ʔanp- ءنف nose

face

بینی

چهره

منابع

انم (واژگان)

منابع ریشه شناسی 2