حفر (ریشه)

از قرآن پدیا

ریشه «حفر» (ḤFR)؛ حفره، گودال. این ریشه تنها 2 بار در قرآن کریم آمده است.

معنای لغوی

حفر: كندن. حُفْرَة: گودال‏ وَ كُنْتُمْ عَلى‏ شَفا حُفْرَةٍ مِنَ النَّارِ فَأَنْقَذَكُمْ مِنْها (آل عمران: 103). در لب گودالى از آتش بوديد از آن نجاتتان داد (قاموس قرآن، ج2، ص154).

ساخت‌های صرفی در قرآن

حُفرَة (اسم): 1 بار

حافِرَة (اسم فاعل): 1 بار

ریشه‌شناسی

زبان لفظ لفظ با آوانویسی عربی معنای انگلیسی معنای فارسی توضیح منبع
قرآن حُفرَة حُفرَة حُفرَة حفر: كندن قاموس قرآن، ج‏2، ص: 154
آفروآسیایی *ḥapur- حفر pit گودال
سامی *ḥapr- حفر 'big well' 1, 'hole, cavity' 2, 'dig' 3 "چاه بزرگ" 1، "چاله، حفره" 2، "حفاری" 3
جبالی ḥfǝr-et 2 حفر-ِت
عربی ḥafr- 1, ḥfr i, 3 حَفر- \ حفر ِ\

منابع

حفر (واژگان)

منابع ریشه شناسی 2